Big brother revisited

 De enige plaats ter wereld waar Orwells 1984 nog echt bestaat, Noord-Korea is voor Westerse filmploegen een verslavend object geworden. Een relict uit de tijden van Hitler en Stalin, een Jurassic Park.

 Tenminste zo lijkt het. Maar wanneer je de drie slagzinnen er bij neemt waarmee Orwells Big Brother regeert kom je opeens angstig dichtbij: 'Oorlog is vrede', 'Vrijheid is slavernij' en 'Onwetendheid is kracht'. Wordt onze vrede hier thuis niet veilig gesteld met oorlogen ver van huis? Zijn wij als consumenten geen slaven van de vrije markt? En is onwetendheid niet langzamerhand iets om trots op te zijn?'

 Big Brother beheerst het amusement en de taal, die zich aanpast aan wat men graag hoort. Het woordje 'vrij' krijgt zo een andere betekenis. Wij denken toch dat we in vrijheid kiezen voor wat wij kopen en doen? Dwang is niet nodig, een gedachtenpolitie evenmin. Zelfs nu we weten dat iedereen afgeluisterd wordt, geen commotie.

 In Orwells 1984 weet je zelfs niet wat voor dag het is. Waarom zou je dat moeten weten? Alles wordt immers voor je geregeld. Het enige dat hij niet voorzag is dat de mensen van nu daar zo innig tevreden mee zouden zijn. Voor je veiligheid lever je wat eigenheid in, so what. Big Brother zit in ons.