Kelders en zolders kennen wij maar geen platte betonnen daken, waar de dingen zich werkelijk afspelen, vooral s'nachts. De Arabische lente is voorbij.
The Rooftops van Merzak Allouache, openingsfilm van het Cinema Arabe festival bleek een meesterlijk mozaiek. Van de pleinen ging hij naar de daken. Waar zich vijf verhalen afspelen die binnen een enkele lange dag en nacht samen genadeloos blootleggen hoe men leeft in Algerije. Van extreem crimineel geweld, diepe wanhoop en zelfmoord - het meisje afgetuigd op een dakterras waar ze niet levend vandaan zal komen - als alledaagse praktijk, tot oprispingen van jihadisme, vlotweg afgewisseld met drugshandel.
Weerkerende figuur is een oude oom, door familie opgesloten in een vergrendeld houten hok waar hij niet uit wil. Gek geworden in de burgeroorlog van 1996. Zo gaat daar mantelzorg.
In heel de film zit geen seconde folklore, zodat je het huwelijk - met oude mannen-muziek - waarmee de film eindigt alleen maar als bittere ironie kunt zien. Allouache was er zelf vanavond en vertelde dat hij The Rooftops in elf dagen had moeten opnemen. Altijd haast. Maar hij kwam weg, met een gave, uitgewogen film. Nog tot en met zondag draaien er dertig Arabische films in Rialto Amsterdam.