De daken

 Kelders en zolders kennen wij maar geen platte betonnen daken, waar de dingen zich werkelijk afspelen, vooral s'nachts. De Arabische lente is voorbij.

 The Rooftops van Merzak Allouache, openingsfilm van het Cinema Arabe fes­tival bleek een meesterlijk mozaiek. Van de pleinen ging hij naar de daken. Waar zich vijf verhalen afspelen die binnen een enkele lange dag en nacht samen genadeloos bloot­leggen hoe men leeft in Al­g­erije. Van extreem crimineel geweld, diepe wanhoop en zelfmoord - het meisje afgetuigd op een dakte­rras waar ze niet levend vandaan zal komen - als alle­daagse praktijk, tot opris­pingen van jihadisme, vlotweg afgewisseld met drugshan­del.

 Weerkerende figuur is een oude oom, door familie opgesloten in een vergrendeld houten hok waar hij niet uit wil. Gek geworden in de burgeroorlog van 1996. Zo gaat daar man­telzorg.

 In heel de film zit geen seconde folklore, zodat je het huwelijk - met oude mannen-muziek - waarmee de film eindigt alleen maar als bittere ironie kunt zien. Allouache was er zelf vanavond en vertelde dat hij The Rooftops in elf dagen had moeten opnemen. Altijd haast. Maar hij kwam weg, met een gave, uitgewogen film. Nog tot en met zondag draaien er dertig Arabische films in Rialto Amste­rdam.