De kwast en de camera

 Die regel stuurde me naar de Delftse Prinsenhof. De Vermeer is van ongeveer 1657, een vroeg werk dat ik in Dresden zag. Maar 'tot leven'? Was het dan dood? Als er iets leeft is het toch wel het schilderij. En niet het filmpje van Otten, ook al is hij nog zo 'gefascineerd door het werk en lichtgebruik van Vermeer'.

 Jammer dat er geen kopie van het doek naast het filmscherm hangt. Dan zag je hoezeer zo'n schilderij alles ineen is. Hoe Vermeer de vele mogelijke manieren om naar z'n model te kijken bij vele lichtsoorten verwerkt heeft in dat ene doek. Kortweg, hoe stilstaand beeld beweging in zich draagt.

 En dan staat er dat Otten zo probeert 'het geheim van Ver­meer te ontrafelen'. En 'de echte hoofdrolspeler is het licht. Het licht van Vermeer, gevangen - en bevrijd ‑ door Menno Otten'.

 Je moet maar durven. Het licht, Proust schreef er al over. Maar het licht van Vermeer kwam van intuïtie, kwasten en palet. Hij heeft heus zijn model niet staan uitlichten met lampen, zoals het bijgaand filmpje laat zien.

 'Tot leven brengen'. Wat een hoogmoedige vergissing.