De Lier

 Ik weet niet wanneer 'ze' hun intree hebben gedaan in onze en andere talen. Met verzuchtingen als 'ze doen maar wat’, of ‘ze doen ook maar'.

 Iets is altijd iemand z'n schuld. Juffrouw Molewijk, onze werkster die uit Loosduinen kwam, had een Westlands synoniem voor 'de dader ligt op het kerkhof'. Was de vraag wie z'n schuld iets was en de dader onbekend, dan zei ze 'jaja, Piet Pieltjes uit De Lier'.

 Nu zijn er veel - en steeds meer - kennelijk van overheidswege ingevoerde m­aatregelen of ingrepen in het dageli­jks leven waarvan niet te achterhalen is wie - 'welke idioot' in de woorden van mijn vader - ze heeft bedacht. Mag je 120, 130 of nog meer kilometers rijden op bepaalde wegen, en zo ja of nee, tussen welke tijdstippen?

 Een mooi oud gebouw wordt afgebroken om er een lelijk nieuw voor in de plaats te zetten (Nescio). Op last van wie? Juist, van 'ze'. En 'ze' heeft geen telefoon of mail. En er zijn nog onafzienbaar veel wachtenden voor u.

 Een legertje van rijdende rechters, dat zou de oplossing zijn. Tot Piet Pieltjes eindelijk eindelijk op het scherm verschijnt en het schavot beklimt als een moderne Van Oldebarnevelt.

 Daarna is het wachten tot er een rijdende rechter sneuvelt op het veld van eer.