De terugkeer van Raskolnikov

 De student is zowat een omgekeerde Raskolnikov. Een autist die met zijn armen langs zijn lichaam loopt, ze niet meebeweegt met zijn passen, wat hem een robotachtig voorkomen geeft. Waaraan ook zijn bril mee meewerkt. Dat is waar de film werkelijk over gaat. Een jongeman die geen contact krijgt met de wereld om hem heen.

 Wie is hij? In gesprekken met zijn enige vriend gaat het over de slechtheid van de wereld. Zou dat het zijn? Regisseur Omirbayev laat er genoeg van zien. Een ezel die de slee van een rijke niet uit de prut kan trekken wordt door die rijke met een golfclub doodgeslagen. Het recht van de sterkste heerst alom. In de dierenwereld op tv verscheuren leeuwen een giraffe.

 Wat kan een arme student? Het minste is een wapen kopen. Een daad stellen. Iemand zijn. 

 Tussenbeide schieten je Amerikaanse college-moordenaars te binnen.

 Zijn moord blijkt een manier om terug te keren in de wereld. En dat lukt. Het meisje komt hem opzoeken in de gevangenis.

 Een misschien cynisch, maar heel logisch happy end. Nog omlijst met - werkelijk goede, lyrische - gedichten over de komst van de lente in een besneeuwd Almaty.