Diamond Island

woensdag 08 maart 2017 - 21:35

 Hoe bouw je een droom? In het Cambodja van de alweer vergeten massamoorden van de Rode Khmer ontstaat voor de ogen van de filmkijker het naar Westers model bedachte Diamond Island, een duur resort. Stukjes Italië heten er zelfs Casa.

 Gebouwd door losse arbeiders uit de provincie die in kampen bivakkeren.

 En in hun vrije tijd op z'n Europees rondrijden en bij avondlicht achter te meisjes aanzitten op scoote­rtjes. Een mooie choreografie. De dialogen zijn in telegramstijl.

 De hele film door is het Valentines day. De standaard-vrijpartij wordt je door vriendjes geleerd: eerst vingers over het lijf van het meisje, dan slaat ze die weg, daarna opnieuw tot ze het opgeeft en achterop je scooter gaat zitten.

 De 18-jarige Bora ontmoet moet hier, in Phnom Penh zijn zoekgeraakte oudere broer Solei, die een 'sponsor' heeft en de volgende droom koestert: Amerika. Is hij homo?

 Wat de film van Davy Chou pijnlijk melancholiek maakt is het gebrek aan eigenheid. Als het meisje Aza aan Bora vraagt: 'Waarom zeg je zo weinig' zwijgt hij. Haar vragen blijven onbeantwoord. Er valt hier werkelijk niets te zeggen, is de implicatie.

Ps. Dit in het kader van Cinemasia Festival in Amsterdam. Zondag weer te zien.