Ik ben doof. Doofheid betekent niet: 'niets horen', leven in absolute stilte, zoals soms gedacht wordt. Doofheid betekent lawaai, veelsoortig, onbestemd geluid. Zoals de astronaut moest ervaren toen zijn voorzieningen uitvielen. Hij hoorde zijn eigen lichaam en werd meer gewaar dan ooit. Omdat zintuigen samenspelen.
In het 'Elders'-nummer van tijdschrift Terras vind ik het gedicht 'Doof' van de Engelse Fiona Sampson (MBE), vertaald door Menno Wigman en Willem Groenewegen.
'Luister je wel je luistert/ naar de wereld denk je/ ook al hoor je jezelf/ keer op keer de donkere taal
van de wereld haar schaduwplekken/ onder de bomen voorbij de lampen/ het donker dat van je voeten valt/ zo diep dat je erdoorheen zou kunnen vallen
aldoor en hoe luidruchtig de wereld/ is met het donker tussen de bomen/ dat krast als parkieten kronkelt door/ het gras het peilt het midden
in je oog de donkere taal van de wereld/ door je omhoog komt terwijl je valt/ lieve zelf eenzame zelf val je/ klankloos woorden vormend zonder geluid'