Doppelte Fleischportion

 De heer Hans-Michel Becker, leraar Duits te Keulen kende mijn vader van conferenties. Hij was het joviale type. Mij - de tweede klas gymnasiast beg­roette hij altijd met - oud-Grieks op z'n Duits uitgesproken: 'So Wim, wie steht's mit paidoio'. De verbuiging van het Griekse werkwoord. Keulenaars hebben gevoel voor humor, dat is bekend.

 We gingen ook met de Beckers gezamenlijk met vakantie naar de Côte 'd Azur, waar ze een vaste camping hadden. Er werd soms uit eten gegaan in St. Raphael waarbij de heer Becker altijd een 'doppelte Fleischportion' voor zichzelf bestelde, naar hij zei 'om goed te maken wat hij in de oorlog aan vlees tekort was gekomen'.

 Zijn zoontje Herribert kon die Franse vakanties wel dromen. Vooral het laatste stukje naar de camping waar Hans-Michel ons de bomenrij uitlegde. Eens was Herribert z'n vader voor en zei gapend 'Ja, das sind drei Pinien und eine Eiche'.

 Hans-Michel reed zo lang met de banden van zijn Taunus tot het canvas er doorheen kwam. Een zuinig man. En vertelde avond aan avond over zijn diensttijd in Peenemünde, waar de V2's getest werden. Aan de vakanties met de familie Becker kwam vlug een einde.