Dorpen en gezichten
donderdag 07 december 2017 - 21:34
Agnes VArda Is 89 en ze filmt - haar leeftijd vergeet je - Frankrijk, haar Frankrijk in Visages, villages: gezichten, dorpen. Wat in Frankrijk? Plekken waar mensen zijn vergroeid met hun omgeving. Een mijnstreek, een haven, een fabriek, een boerderij.
In de omgeving die ze zich eigen hebben gemaakt worden ze door haar assistent gefotografeerd, waarna vergrotingen ervan in het landschap opduiken. Een omarming.
Varda's compagnon JR draagt een zonnebril waar ze hem steeds over lastig valt 'net als Jean Luc Godard'. En inderdaad als ze op afspraak bij het huis van Godard aankomen geeft die niet thuis. De assistent - weet ik wel zeker - kreeg opdracht een zonnebril te dragen omdat het gezicht van Agnes Varda met haar uitgegroeide rode haar een doorgaande lijn in de film is. Een tweede gezicht zou afleiden.
Het Frankrijk van Varda bevat geen steden, we doorkruisen het platteland, van Noord naar Zuid, met een bestelbusje waar een reuzen-fototoestel op staat.
De foto's zijn - zo anders dan je gewend bent in deze klaagtijd - een eerbewijs aan het land en z'n bewoners. Denk niet dat je mooie plekjes ziet. Boeren, dokwerkers, een zwerver, een mijnwerkersvrouw zijn de personages die Varda aan ons voorstelt.
En als schitterend signatuur rijden dan haar op kolossale grootte door de assistent uitvergrote tenen, afgebeeld op de tankwagons van een langzaam voorbijrijdende trein voorbij.
RSS