Draagbare gebedsruimte
zondag 13 juli 2014 - 00:44
Hoe lastig bidden wordt, voor hem bij ons, leerde ik van de Turkse beroepsvoetballer Kuran. Bidden vereist grote aandacht, het is iets tussen jou en de hogere macht, zei hij, heel breekbaar. Ik schrijf dit terwijl de Ramadan voortduurt.
Moslims bidden vijf keer per dag, dat bidden kan in principe overal. Je legt je leven er niet voor stil, je bidt waar je toevallig bent, dat is dus vaak in het openbaar wat niet altijd goed uitkomt. Onrustige omstandigheden. Afleiding verstoren je gebed.
Kuran zei me dat bidden hem nauwelijks meer lukte in Nederland. Waarom? Het antwoord was kort 'de meisjes'. Zoals die erbij lopen. Waarom seks en religie zo zelden samengaan weet ik niet. Wij hebben het veel verdonkeremaande Hooglied. De Isis-priesteresen in Rome waren er, de Bacchanten, de Maenaden. Maar met de komst van het Christendom en Mohammed was het afgelopen. Religie en puritanisme zoeken elkaar.
Setareh Maghsoudi, die vorige week afstudeerde aan de Rietveld academie bedacht een meeneembare eigen plek met een gewijd karakter. Zo ontstond haar draagbare, moskee. Gemaakt van opvouwbaar en uitvouwbaar papier. Ik dacht aan de Tabernakel, de tent-tempel waarmee het joodse volk door de woestijn trok.
RSS