Wat gebeurde er toch met de zachtmoedige Chinese dichter die enige jaren in Leiden woonde en bevriend was met Sarah Hart en Rudy Kousbroek? Hij was in 1989 op het Plein van de Hemelse Vrede en moet nu 62 zijn. Sinds 2004 doceert hij weer in China. In Raster verschenen indertijd gedichten in vertaling van Maghiel van Crevel. Waaronder in 1992 dit:
bij dit soort weer
heeft het weer geen enkele zin
de grond heeft geen eigen terrein, het spoor heeft geen
richting
geweigerd door een afgemaakte droom
in een schoenendoos gestopt
beheerst door wat men niet aan kan klagen:
in de tijd die de worm heeft doorlopen
verlaat wie de dood vreest zich nóg meer op zijn vrees
bij dit soort weer
ben jij een onderbreking in dat weer
waar je naar kijkt, daar word je door vergeten
je ademt in wat het uitademt, het zet zich vast in jouw geur
als je ziet wat er verandert voor het licht wordt
krijg jij de kans te veranderen in gras
voortgaand onder de bomen, door mensen geplant,
vergeet je alles
bij dit soort weer
zul je noch aan de kant van het weer staan
noch aan die van het vertrouwen, maar aan de kant van de verzinsels
als het paardegetrappel geen woordenboeken meer verzint
laat dan jouw tong geen paardevliegen meer verzinnen
als tarwe in verzinsels rijpt, en daarna rot
eet dan de laatste peer in het lied van de nachtegaal op
eet haar op, en laat de klank van de winter achter op de tak
bij dit soort weer
werkt niets dan verzinsels