Dat ik op een ochtend wat kon dwalen door de stille zalen en de vier eeuwen van het paleis van de Gonzaga's in Mantova kwam omdat de luiken en gordijnen open waren. En 'tegen' elkaar open gezet. Ik keek als vroeger de jonkvrouwen naar hun edellieden op de binnenplaatsen.
Met aan de andere kant uitzicht op de Mincio, de rivier die in vijvers het paleis omringt.
Vroeg of laat kom je dan in het 'Appartement van de dwergen', een poppenhuis maar dan echt, met zelfs een kapel, gemaakt door hofschilder Giulio Romano, wiens betoverende plafond schilderingen in het 'Palazzo T', buiten de muren, te zien zijn.
De Gonzaga's hadden als veel adellijke families hun huisdwergen, die dienden als hofnarren of gewoon bedienden, zoals te zien in de bruidskamer. Isabella d'Este de 22-jarige markiezin van Mantova, eenzaam omdat haar man ten strijde trok, vroeg haar vader om haar dwerg Mattello te sturen, die kon dansen, zingen en grappen maken. Soms dronken of verkleed als Franciscaan.
Ik heb aan de overkant van de Mincio lang zitten staren naar het paleizencomplex. (Mantegna)