Eerwraak

 Eerwraak, het was even uit zicht. Maar in de Iraanse film 'The Salesman' kwam het weer, in al zijn onontkoombaarheid. En dat door een misverstand. Maar eer gaat boven verstand.

 De film begint en eindigt in verwarring. Er moet na een aardschok verhuisd worden. Er wordt een nieuw huis gevonden.

 Helaas was de vorige bewoonster een hoer. Dat heeft gevolgen. Een onbekende dringt het huis binnen - op zoek naar de vorige bewoonster -  en een hele of halve verkrachting van Rana volgt. De dader vlucht.

 Dan wordt Iran ineens een heel ver land. Haar man Emad wil geen politie erbij, hij moet en zal voor eigen rechter spelen. Een diepere laag komt boven. Hij begint zelf een onderzoek, dat eindigt met de dood van de dader, een oude man met een hartkwaal waaraan hij in het trappenhuis sterft.

 Het begrip 'vergiffenis' bestaat in Emads hoofd niet, wat zijn vrouw ook pleit. Rana zegt: 'Als je  dit doet ga ik van je weg.' En zo geschiedt.

 Het pijnlijke is dat deze Emad, het personage waar alles om draait een intellectueel is, belezen, leraar en acteur en regisseur van een gezelschap dat Death of a salesman van Arthur Miller opvoert. Zijn vrouw Rana speelt de vrouw van de zakenman.

 Alles heel Westers, lijkt het, tot regisseur Asgar Farhadi Emad geen genade laat kennen. De dader moet dood, in het aangezicht van zijn voltallige familie.