In de tijd van het straatvoetbal was de voornaamste zorg van de oudsten, Jaap en ik, een straatelftal bij mekaar te krijgen. Met identieke shirts en broekjes. En liefst voetbalschoenen. Het bewijs van ons bestaan als elftal ligt in deze foto.
Bewaard door Jan Hein Schouw. Met handgeschreven onderschrift. geformuleerd zoals het hoorde, dat begon met de letters v.l.n.r.. Hoe sta je op een elftalfoto? Wat voor gezicht trek je erbij? We bestudeerden het blad Sport en Sportwereld van Geudeker, vier pagina's op krantenformaat.
Om te beginnen hadden we een dissident, zodat het een tiental werd. Helaas, er moesten een paar jongens opgesteld worden die nauwelijks konden voetballen. Maar dat zag je op een foto toch niet.
En hoe moest je gaan staan? De kleintjes, van de leeftijdsgroep die tegenwoordig 'boomers' genoemd worden zetten we vooraan en lieten we hurken.
We speelden op de oude ijsbaan aan de Sportlaan, waar deze foto gemaakt is.
De tegenstander, de Kijkduinse Boys had nog meer opstellingsproblemen dan wij.
Maar we hebben gespeeld. En gewonnen, ik dacht met 6-0.