Et alors

 Max Greyson introduceert zijn tweede dichtbundel 'balancerend op de raaklijn van het Frans en het Nederlands. 'Et alors?' Wat nu? Nederlands met een Franse melodie. En hun zee is zo anders dan de onze. Luister naar 'Excusez le mot':

 'Grootmoeder heeft handen zo groot dat ze de zee kan tillen

 Elke zomer een appartement met zicht op de horizon/ een slok Grand Marnier voor het slapengaan/ dansend in nachtjapon met meeuwen op de dijk

 Sinds het vergeten een bestemming heeft/ mag er geen potpourri meer naast de chips/ de grote schuifdeur zit op kinderslot/ het beddengoed is antislip

 Haar knieprothese draagt het gewicht/ van zesentachtig jaar luistervinken/ in de kom van haar reuzenhanden/ ligt haar elfde nakomeling, een meisje

 Hoe heet ze ook alweer?

 Gulzig zijn herinneringen altijd/ rommelend in een lege maag trillen ze/ omhoog over stembanden heen/ landen niet zacht maar slaan neer zoals hagel op water, zo valt/ het woord vergeten/ op tafel/ dood'