Explosies

 Nog gisteren was te zien hoe in New York rustig wandelende passanten veranderden in rennende mensen die riepen 'maak dat je wegkomt, er is daar iets aan de hand.'

 Zij waren wat in politietaal een 'knalgetuige' heet. Mensen die een ontploffing horen en er meteen een verhaal en een dader bij verzinnen. Ook de pres­identska­ndidaat wist onmiddellijk wie de daders waren.

 Het tijdschrift Terras bracht een pamflet uit met de titel '...Een explosie kan zo fraai zijn', vol vertaalde, internatio­nale literaire fragmenten. Een ode aan onze vertalers.

 Anne Lopes Michielsen vertaalde een roman van Ondjaki (Luanda 1977) uit het Portugees: 'OmaNegentien en het geheim van de Sov­jet' (2008). Waaruit de explosie van 'het beroemde Mausoleum' en wat de toes­chouwers dan zien.

 'Door het zo lang kijken naar de kleuren in de verlichte hemel met vliegende geluiden merkten maar weinigen dat het enorme bouwwerk, dat de ouderen omschreven als verticaal, hoog en raketachtig, dat bouwwerk van zo veel stoffig stucwerk en duizend vermoeide werkers, was begonnen niet langer te bestaan en slechts een grijze stof overbleef die er erg lang over deed om neer te dalen.'

 Het mausoleum van Agostinho Neto, leider van communistisch Angola, staat er overigens nog. Dit was een literaire explosie.