Fantastische vrouw

 Alles kan anders zijn. Daarvan raak je kijkend naar de Chileense film ‘Una mujer fantastica’ scene na scene meer overtuigd. Niets spreekt vanzelf.

 Niet alleen omdat het meisje Marina een jongen is die meer meisje is dan menige vrouw, ook om de reacties van betrokkenen. Alleen de hond Diabla maakt het niet uit, die blijft dan ook als bondgenoot over.

 De 57-jarige Orlando heeft een liefdesrelatie met de transseksuele Marina. Als Orlando sterft aan een plotselinge her­senbloeding waarbij hij van de trap valt komen de autoriteiten in het geweer. Die reageren net als hier. Is er misdaad in het spel? Nee, en nog meer nee.

 Dat het liefde zou kunnen zijn komt niet bij ze op.

 Regisseur Sebastian Lelio blijft stijlvast. Aan wat in de wereld niet kan en mag houdt Marina met grote volharding vast. Daniela Vega overtuigt met mimiek en lijf als hij/zij. Zijn/haar liefde ook. Dat ze met een prachtige countertenor klassiek zingt helpt daarbij.

 Dat de familie van Orlando hem wil cremeren zonder de geliefde erbij is gewoontjes. Tot en met hun gewelddadigheden. Maar dan hebben ze buiten de liefde gerekend, die reikt tot bij de crematieoven.