Frank Koenegracht aan zee

 Naast en tussen de dingen is veel. En gebeurt van alles. Door weinigen opgemerkt. Gelukkig hebben we Frank Koenegracht, die het noteert. Zonder dat het er iets van merkt. Nu is er zijn bundeling 'Alle gedichten' waarin je met eigen ogen ziet dat dit echt waar is. Ik herinner me dat Frank en Geeske een huisje op een waddeneiland huurden maar dat Frank dagenlang binnen bleef, zodat Geeske vroeg wanneer ze nu eens naar zee zouden gaan. Waarop Frank antwoordde 'Ik ben de zee'.

 'NIETS valt mij in

dan stilte en de kleur van melk.

Het vraagstuk van de vreugde

is opgelost.

 

Waren mijn dagen eenvoudig,

en was zij hier,

ik kuste haar en zei iets.

Maar ze is weggegaan.

 

God slaapt,

de speldeknoppen slapen

op de spelden en de honden

in hun koppen; op een kier.