Geborgen

 Wat is een sonnet en waarom? Soms een tas waar iets in zit. Dit sonnet van Maria Barnas komt uit het digitaal tijdschrift Neerlandistiek.nl waaruit Marc Oostendorp er 14 koos voor een bundeltje van de gedichtendienst Laurens Jansz. Coster van Raymond Noë. Dit sonnet reist per spoor: 'Bij het verlaten van de trein':

 'Een stem gonst door de trein en voorspelt

een eensluidende toekomst voor passagiers

van wie ik de naam niet ken. Waar komen ze

vandaan? Met hindernissen buiten onze schuld

 

zullen we aankomen op onze bestemming.

Wiegend in de wij-vorm delen wij een landschap

met ijle en ijlere torens richting Sloterdijk.

Tassen op schoot en rolkoffers zwenken mee.

 

In deze toekomst valt iemand op mijn schoot.

Hij blijft even zitten en kijkt in een verte. Ons

wordt geraden bij het verlaten van de trein

 

te denken aan onze eigendommen. Een holte

grijnst op de bodem van mijn tas nu ik uitstap

en ons in een zekere richting geborgen verlaat.'

Tags: