Een zeer bepaalde kleur geel verovert de straten. Er zijn vrouwen die het al jaren dragen, als een onuitgesproken geheim. Natuurlijk bestaat het al heel lang. In de kleurenbijbel van Kassia St.Clair vind ik Napelsgeel, chroomgeel en nog zo wat.
Felgeel is het zelden. Het geeft zich prijs in combinatie met contrastkleuren als kobaltblauw, maar het mooist met licht grijsblauw. Liever niet zwart, dat is wesp, of omleiding. Je ziet het opeens overal.
St. Clair vertelt over de arrestatie van Oscar Wilde in 1895, die een geel boek onder zijn arm had. Toen de kleur van het gewaagde, de zonde. 'gele boekjes' waren een begrip. Men leefde in 'The yellow nineties'.
Van Gogh is de geelste schilder, getuige zijn 'Het gele huis' en de zonnebloemen. Al loopt die tint terug
Napelsgeel bevatte zwavel en kwam uit de diepte van de Vesuvius, Ook andere gele pigmenten waren giftig. En moeilijk te maken. Urine werd ook wel een grondstof.
Tegelijk is geel de tint van het blonde haar dat alom rondgaat. Lang geleden, toen de shampooslagzin 'blondes have more fun' kwam en peroxide overal te krijgen was heb ik wel gedacht 'Waarom blonderen dan niet alle meisje zich'. En zie, ga de straat op