Genootschap

maandag 27 juli 2015 - 11:52

 Bij genootschap is de eerste gedachte 'geheim'. Een goed genootschap is zijn eigen geheim. Een geheim dat zichzelf niet kent. Ik weet van een genootschap, het elfletterige van P.J.Roggeband. Vraag nooit waar het toe dient. Het doet zich voor en verzamelt woorden van elf letters.

 Nu werd ik benaderd door een nieuw initiatief, de Stichting Trebelsee. Met het verzoek om 'een korte mythe' over de Trebelsee. Waarom? De Trebelsee bestaat echt en ligt ten Noorden van Berlijn. Niet dat ik hem ooit zag, maar dat was geen bezwaar voor de Stichting. Integendeel. Ik stuurde ze dit:

 'Ik ken de Trebelsee van jongsaf. Wij kinderen trokken er in de winter heen, verzamelden aan­gespoeld wrakhout aan de waterlijn. En maakten een vuurtje met gejatte lucif­ers. Ik had een ei meege­pikt uit mijn moeders keuken, een kluitje boter en een kampeerpan. Het vuur werd aan­geblazen, de pan erop gezet.

 De kluit boter siste al rond.

 Ik brak ons ei.

 Het breken van een ei vervult me nog steeds met angst. Ik sla te hard op de panrand, of te zacht.

 We hadden maar een enkel ei. De anderen wisten dat.

 Ik brak het.

 Ongelukkig viel het naast de pan. In het vuur.

 Wat volgde was schrik gevolgd door ademloos toezien hoe de natuur het van ons overnam.

 Zwijgend keken we toe hoe ons ei daar op de smeulende houtskool tot een waarlijk spiegelei werd, volmaakt maar onbereikbaar.

 En hoe het daarna geleidelijk verkoolde. Tot er op het smeulende hout niets dan een onherkenbare zwarte korst over was.' 

Later meer over de Stichting Trebelsee.