Links en rechts verliezen mensen hun geur- en of smaakvermogen. Mijn vriendin A., die in het UMC wordt onderzocht en aan uitgebreide tests onderworpen rook of proefde niks meer tot ze opeens een sinaasappelschil rook. Speciaal een dubbelgevouwen sinaasappelschil.
Bekend penetrante geuren blijven bewaard. Maar verwarring is er ook. Later rook ze mest, maar dat bleek gemaaid gras.
Er bestaat ook geheugen- en geurgymnastiek. Oude geuren duiden is vaak niet moeilijk. Opeens sta je in een oude kamer. Zoals bij het ruiken van het sigarettenpijpje van je grootvader, vol teer. En deze geur zijn hele gestalte voor je doet staan en zijn stem - met Zeeuws accent - weerklinken. Rudy Kousbroek beschrijft hoe hij leeft in de herinnering aan zijn Indische jeugd. Lees zijn boek 'Het meer der herinnering'. Mnemosyne, de moeder der muzen is in de oudheid het geheugen. Zonder geheugen geen literatuur.
Het geheugen, de geur, de smaak verbindt je met vroeger.
Mijn sterkste indruk is het binnengaan van het jaren verlaten houten tuinschuurtje van mijn grootouders, waar het tussen de spinnenwebben sterk rook naar ingedroogde oude verf van een niet meer bestaande soort, uit de tijd dat ze dit huis betrokken. Als ik er op bezoek was ging ik altijd even ruiken. Aan het verdwenen verleden.