Gezin

 De vader des huizes geeft haar in alles haar zin, jarenlang betaalt hij - zonder dat ze het weet - ook de schulden van de kinderen, totdat mevrouw na z'n pensioen in rust met hem wil gaan leven op het platteland. Waar ze overigens al een relatie met de tuinman heeft.

 Dat is de druppel. Anders dan de meeste mannen verdomt ie het langer. Op het familiefeest ter gelegenheid van hun 35-jarig huwelijk stapt hij uit z'n rol en hakt zijn knopen door. De kinderen krijgen allemaal wat geld, van de vrouw scheidt hij. Hij vertrekt. Zal een vuurtoren kopen met een moestuintje en daar de rest van zijn dagen vissend doorbre­ngen. Zegt ie..

 Ook hij is een klootzak, maar een slimm­e, die de profiteurs om hem heen al jaren doorheeft. Een verhaal met louter zelfzuchtige klieren. En, zoals de titel van de film van de Uruguese regisseur Gabriel Drak al zegt, niks is niemand zijn schuld. Morgen nog te zien op het World Cinema Festival in Rialto Amsterdam.