Waar gaat het om, bij verkiezingen? Ik vrees de glimlach van de kandidaat. Er zijn ook soorten in. De innemende glimlach neemt de ander voor zich in. Wat letterlijk wil zeggen dat de toekijker eigendom wordt van de glimlacher of glimlachster.
Er zijn glimlachen die 'hartveroverend' genoemd worden, wat natuurlijk net de bedoeling is. Terwijl de glimlacher of -ster feitelijk niets anders hoeft te doen dan de ander in de ogen te zien en de ogen te laten glimmen. Dat laatste is een speciale vaardigheid, weinigen gegeven. Een vorm van hypnose.
Geen presidentskandidaat kan zonder. Argumenten doen er weinig toe. Donald Trump kon of kan eigenlijk weinig, behalve op allerlei manieren glimlachen.
Het geheim van de glimlach ligt op het randje. Zo dat je aarzelt: glimlacht hij of zij nu eigenlijk of niet? Hij laat altijd iets in het midden.
Ik heb het over Donald Trump. Die de vorige verkiezingen won per glimlach, ongegeneerd.
Redt Joe Biden het met de zijne? Zijn glimlach is een beetje verlegen. Maar zijn ogen glimmen genoeg en dat helpt. Een beetje troostend. Een goeie president voor rampen.