Groente

 Dat het me weer beter gaat en mijn perikel niet coronisch was merk ik aan hoe ik reageer op het boekje New Ways With Vegetables van tekenaar Glenn Baxter dat Jaco Groot stuurde als nieuwjaarsgroet: een lachbuik zonder pijn. Wie echt ziek is kan niet lachen.

 Net als Baxter en vele Amerikaanse mannen - Crumb, Elvis - blief ik geen groente en moet het in me geduwd worden of verstopt tussen de koolhydraten.

 De eerste lotgenoot die het in me herkende was de Italiaanse ober die de sla opdiende met een vies gezicht en 'ecco le vitami­ne'.

 En de laatste tijd moest ik de opkomst van vegetarisme, veganisme verduren. Ik eet gehaktballen de uit noten bestaan, maar toch raadselachtig naar gehakt smaken. Het is bedrog op een hoog niveau.

 Vlees eten is natuurlijk niet lief. Maar ik denk altijd aan de runderen van Helios in de Odyssee en de opstijgende braadgeuren. Maar dat waren zijn makkers, die ze braadden. Odysseus zelf at niet mee. Bang als ie was voor zonnegod Helios.