Grote dag

 Vanaf vanmorgen vroeg aan de BBC gekluisterd die op oorlogssterkte was uitgerukt naar Westminster. Gek genoeg bleef het in de rest van Europa stil. Er was ook geen nieuws.

 Vandaag zou de Grote Dag zijn dat het Lagerhuis de 'deal' van Boris Johnson met Europa zou tekenen. Maar niks. Er werd besloten tot een ingewikkelde vorm van uitstel. Wat doet vermoeden dat de Engelsen terugschrikken. Eerst hoog van de toren blazen en dan pas gaan nadenken en vooral rekenen. De zakenlieden die ik op de BBC zag waren niet bevangen door het Brittannia rules the waves, de eigen grootheid waarin de rest van het Verenigd Koninkrijk nog steeds blind gelooft.

 Maar de rijen vrachtwagens voor de haven van Dover zijn niet mis, de privatisering van Thatcher ziekt nog overal na. Brexit is er een direct gevolg van.

 Als het om milieu gaat of sociale wetgeving kun je Boris vergeten. Hij wil zijn vriend Trump achterna. Labour heeft hem al ervan beschuldigd dat hij de overheids-ziekenzorg NHS wil uitverkopen aan de Amerikanen.

 Maar wat staat er in Johnsons deal dan wel over de economie? Vreemd, helemaal niets.