Gustave Caillebotte (2)

 De tentoonstelling draait om het ineenvloeien van fotografie en schilderkunst. Een verstrengeling die nog steeds niet helder is. Je kunt zien dat de schilder altijd vanuit meerdere standpunten en gezichtshoeken z'n onderwerp benadert, terwijl de forograaf vastzit op dat ene punt van waar hij kijkt.

 Caillebotte probeert het gezicht over een boulevard compleet in z'n greep te krijgen. Met behulp van groothoek opnamen, fisheye vertekeningen, die hij dan weer in z'n concept inpaste. Natuurlijk komen nieuwtjes als het van bovenaf kijken, het hard 'in het vlees' snijden vaak uit de fotografie. Caillebotte's broer Martial was fotograaf, zelf gebruikte Gustave zijn toestel ook wel, maar hield dat liever geheim. Pas rond 1900 kon je er als schilder voor uitkomen. Maar hoe? Dat bleef vakgeheim. Intussen begonnen de wetten van het perspectief te schuiven. Wat zien we? Waarom?

 Het moest anders. Was de foto daarbij hulpmiddel of uitgangspunt? Het eerste lijkt me toch.