Hangende tuinen

maandag 27 januari 2020 - 22:43

 Een van de zeven wereldwonderen, de 'Hangende tuinen' van Babylon. Plaatjes zijn er niet van. Al eeuwen moet de fantasie het doen. Maar, maar, dacht ik al als kind. Pas nu ik het werk van Diana Scherer ken kan ik me iets voorstellen van hangende wortelstelsels boven mijn hoofd. En zelfs van de bewatering.

 Maar die Babyloniërs? Odysseus was er al op bezoek ik moet de logica vatten. Natuurlijk is het idee een oase in de woes­tijn. Een afleiding van het paradijs, zoals de Middeleeuwse Hortus Conclusus waar de jonkvrouw wachtte op haar eenhoorn.

 En altijd midden in de woestijn. Romeinse huizen, met hun patio en vijvertje stammen er vanaf. Weter kwam van ver uit de Eufraat.

 Mensen uit warme verre landen zijn dol op de Keukenhof!

 Een koning van Syrië liet ze bouwen voor zin geliefde. Maar uit de verslagen van de metgezellen van Alexander de Grote word je niet veel wijzer. De bewatering zou geschied zijn door 'watermachines die bestonden uit vele slakken'. Maar ook Archimedische schroefpompen.

 En dat hangen, wat is in de hitte comfortabeler dan schaduwrijk blader- of worteldak.

 De laatste nazaat moet wel de achitect Hunderwasser zijn. Ga in Wenen of Magdeburg kijken!

 In Babylon is nooit een restje gevonden.