Hedi

 Een zonnige badplaats. Een keurige jongen die als vertegen­woordiger werkt bij Peugeot, een meisje dat in de toeristenin­dustrie zit. Hoe goed kan de autoverkoper zijn das strikken. Hoe perfect zitten de spijkerbroek en het poloshirt van het meisje.

 Het zou hier om de hoek kunnen zijn, maar dat lijkt maar zo. We zijn in Tunesië, waar de traditie regeert en de Jasmijnrevolutie nog maar kortgeleden strandde.

 De moeder van de verkoper beeldt uit hoe het altijd was en ook zal blijven. Het berustende gezicht van haar zoon blijft je bij, ook door de momenten met zijn vrijgevochten nieuwe vriendin, als er zowaar een lach in hem verborgen bleek te zitten.

 De hoofdfiguren in de film Hedi stappen voortdurend van de ene werkelijkheid in de andere. Tot blijkt dat hun  liefdesgeschiedenis een droom was. Wat ze al die tijd ook wel wisten. En dus gaat de autoverkoper terug naar huis, waar hij een dag later heel klassiek zal trouwen. Met het meisje dat voor hem bedoeld was. En dat hij totaan het huwelijk nooit anders heeft mogen zien dan af en toe heel vluchtig 's avonds in de auto. En dan nog zonder haar aan te raken.

 De gebroeders Dardenne gaven adviezen aan regisseur Ben Attia. En dat is te zien. Dit is in Tunesië 'gewoon'.