Heine en de lichtjes in Lucca

 De Luminara di Santa Croce, op 13 september, is het grootste feest van Lucca. Er is een processie waarbij de Volto Santo, het Heilige Gezicht, gemaakt door een tijdgenoot van Jezus, zegt men, door de stad wordt gedragen, van de oude San Frediano naar de basiliek. De hele route wordt schit­terend verlicht door duizenden rondgedragen kaar­sen. En juist op die dag komt Heinrich Heine in 1830 te voet in de stad aan.

 En kijkt naar de katholieke gezichten. Alsof iedereen door een zelfde ongeneeslijk ziekte is besmet. Heine is bang zelf ook besmet te zijn door wat hij noemt 'die vreemde weekheid'. 'Iedereen is ziek onder zijn habijt. Van gekrenkte liefde, een zere rug, berouw en andere kwetsuren, aan gedaan door vijanden of eigen zonde. Alles dat net zo makkelijk onder een habijt zijn plaats weet te vinden als onder een modieus kostuum.'

 ''O hij overdrijft niet als de dichter in zijn smart uitroept'':

'Het leven is een ziekte, de hele wereld een ziekenhuis. En de dood is onze dokter - Ach ik wil geen kwaad van hem spreken en anderen niet in hun vertrouwen storen: want daar hij de enige dokter is, laat ze dan ook maar geloven dat hij de beste is.'(...)