Het lichten van de zee en de hysterie

 Heel Den Haag gonsde ervan. Het moet omstreeks 1958 geweest zijn. Een hittegolf die 's avonds in zee zwemmen al tot een unieke belevenis maakte. En toen was het er. Het lichten van de zee. Als je na donker in zee ging zwom je temidden van vuurwerk. Ik sloeg met vlakke handen op het water en het vuurwerk spatte me om de oren.  Of ik in een zwerm vuurvliegjes zwom.

 Die er familie van blijken te zijn. Er bestaat zelfs ook zeevonk - want zo heet het verschijnsel ‑ die aan en uit knippert als de vuurvliegjes.

 Maar wat nu gebeurde zegt iets gruwelijks over deze tijd. Wat in 1958 nog een natuurwonder was is in 2015 een ramp. Gevaar! Een golf van hysterie sloeg over de kust. Niemand meer de zee in!

 'Wel vies die alg, maar niet gevaarlijk', was dan ook de kop in NRC‑Handelsblad. Terwijl toch al vlug bleek dat het om de zelfde zeevonk ging, die de laatste jaren, nu het wat warmer wordt aan onze kust al vele malen werd waargenomen. En die ook weleens een bruine drabbige vorm aanneemt. Niet erg.

 Ongevaarlijke eencelligen dus, hoe hard ook werd gezocht werd naar gevaar. Maar de deskundigen waren met vakantie.

 Het lichten van de zee, laat je dat wonder niet ontnemen. Ga vanavond nog in zee. En bid dat hij zal lichten, maar ja het weer sloeg alweer om. En het land wordt geregeerd door stagiaires.