Stel je voor. Een luchtschip dat geluidloos vliegt, als een zeppelin, met een comfortabele cabine, maar dat zich ook met elektromotoren razendsnel kan bewegen in alle luchtlagen. En een passagier neerlaten op het balkon van het buitenverblijf van de Duitse keizer in Slot Babelsberg bij Potsdam zonder dat de bewaking iets merkt.
Zo gaat het in 'Het spookluchtschip' (1920) van Paul d'Ivoi, tijdgenoot van Jules Verne. Hergé had veel Paul d'Ivoi gelezen, vertelde hij me. Alle boeven en spionnen zijn Duitsers, de Engelse vriendelijke bondgenoten. Het luchtschip heet in code 'Miss Widow'.
En zo werkt de uitvinding van Doctor Blitz: 'Inderdaad weet de krachtigste logica niet wat aan te voeren tegen dit onoplosbaar raadsel: een wagon die in de lucht, in het volle daglicht verdwijnt, als het ei onder de beker van een goochelaar. Maar het tooverachtig probleem liet zich verklaren door een van die mirakelen waarvan de moderne wetenschap het geheim bezit. Het was voor doctor Blitz voldoende geweest aan een kruk te draaien, om de gedaanteverwisseling van wagen in luchtzweeftuig tot stand te brengen.'
Wie nemen er plaats in deze machine? De helden van het verhaal natuurlijk, die tenslotte ontkomen met een sloep. Van het luchtschip zelf ontbreekt een illustratie. Het is ook onvoorstelbaar.
ps. Het boek was van mijn vader, er staat een naam & adres-stempel in: Anemoonstraat 125, Den Haag.