Je kunt het proberen, hoofd- en bijzaken vergeten en doen wat je invalt. Maak foto's, noteer, som op. En ontdek dat er als vanzelf verhalen ontstaan. De man en vrouw in deze serie moeten wel een relatie hebben, anders waren ze hier niet. Je weet hoe het brein is, ongeduldig. Waar orde ontbreekt verzint het wel wat.
In 'Tussen de lijnen' (2015) van dichter Miek Zwamborn en fotograaf Ton Zwerver keren een man en een vrouw terug naar een huis in een bos waar ze ooit woonden. Het was een performance ook. Over afstand tussen mensen, en tussen mensen en voorwerpen. Zie hoe de twee vergeefs proberen zich terug te vinden.
Wat terugkomt in de vorm van het boek, heel losbladig. Met spaarzame, verspreide teksten als:
ogen die met gaatjes erin geprikt verder slapen
En dan:
de kamers weten zich geen raad met onze stemmen/ het is een misverstand dat wij hier staan/ we wachten
Of zomaar:
de bomen zinken weg/ het gras wordt opgerold/ de stoelen schieten door de ramen/ landen omgekeerd/ laag scheert het vierkant over
de hand schuift op, tikt op de stoel/ daarna komt een lege mouw terug