Hrabal

 Bohumil Hrabal vertelt in 'Ik heb de koning van engeland bediend' (1982), vertaald door Kees Mercks, hoe zijn grootmoeder aan de kost kwam.

 Ze woonde in een alkoof in een watermolen, naast het Praagse  Karelsbadhuis, waar handelsreizigers een bad kwamen nemen. Die hun vuile ondergoed uit de raampjes gooiden. Waarop grootmoeder de vuile onderbroeken met een haak uit het water viste. De jonge Hrabal moest haar daarbij soms aan de voeten vasthouden.

 Op donderdag en vrijdag, als ze geld hadden verdiend kochten de handelsreizigers namelijk nieuwe -sokken en onderbroeken en overhemden en gooiden de oude het raam uit.

 'Waar oma op ze loerde met haar haak, en dat goed waste ze dan en verstelde ze en vouwde ze netjes op en legde het in de keukenkast, en daarna trok ze ermee de bouwplaatsen langs en verkocht het aan de metselaars en knechts, en zo kon ze daar bescheiden, maar goed genoeg van leven om voor mij elke dag verse puntbroodjes te kunnen kopen en melk voor de koffie verkeerd... dat was misschien wel de mooiste tijd van mijn leven.'

 Zo'n verhaal moet het hebben van de precisie. Hoe worden de onderbroeken soms meegenomen door het modderige waterrad en toch weer opgevist.

Tags: