I am not a witch

 Zo heet de film, maar die ontkenning is nu juist het enige dat de achtjarige Shula - haar heksennaam - niet over te lippen komt. Beschul­digd van hekserij. Waarom? Omdat iets altijd iemand zijn schuld is en in landelijk Zambia het volksgericht beslist.

 Ze mag kiezen, ofwel ze wordt een geit - en dan waarschijnlijk geslacht - of een heks. Er leven daar heksenkolonies - altijd vrouwen - die het vuile werk doen en met linten vastzitten aan hun kamp.

 Shula komt terecht tussen twee kampen. Een corrupte regeringsfunctionaris en de dorpsgemeenschap, die heel traditioneel een schuldige zoekt voor het feit dat het niet regent. De overheid stuurt haar naar een schooltje, maar het dorp ontvoert haar. Ze moet regen maken.

 Pijnlijk in de film is de rol van een groep toeristen die het heksje graag wil filmen.

 Ook wordt ze ingezet als rechter, een hoofdknik van haar beschikt over beklaagden.

 Tja, dat is die mensen hun cultuur. Interessant toch.

 Het tragisch slot verklap ik niet. Je blijft zitten met de rol van intelligente Shula, die alles doorziet en eenmaal als heks bestempeld besluit te zwijgen. En zich daarna heel geleidelijk neerlegt bij haar gruwelijk lot.