Vannacht, even na drie uur stierf Thom Mercuur. Hoorde ik net van onze vriend Dave Meijer. Thom, die nooit ophield alles tegelijk te zijn en te doen: kunstverzamelaar, uitgever, kok, architect.
De bouwer en directeur van het museum Belvedère in Oranjewoud was tot het laatst druk met een nieuw museum, te bouwen op Lauwersoog, een vliegende schotel boven het water vol kunst waar je ook kon eten. Want dat was het met Thom. Hier zie je hem met Dave aan de kade in Le Touquet vlak bij zijn huis aan zee in Ault, waar we logeerden en zijn theorie over het licht van de zee aanhoorden. Waarom, vroeg ik, na een nacht aan de branding en veel naar buiten kijken, is de zeespiegel 's nachts zo licht. Thom meende dat de zee overdag het licht in zich opzoog en dat bewaarde.
In Le Treport kochten we vis voor die avond. Thoms schilderijenverzameling - nu bij Belvedère - omvatte heel veel zee, strand en vis. Schilderijen en eten gingen bij hem hand in hand. Ik heb eens een maaltijd bij hem gegeten in zijn gemaal - terwijl zijn verzameling lokeenden ons aanzag - die uit louter paling bestond, ik at als nooit. En overleefde.
Hij was een Fries en niet zuinig, zijn Friesland was dat der 17 oude provinciën, inclusief Picardië.
Zijn museum op Lauwersoog, boven zee, een schitterend ontwerp, ging net niet door. Verdrietig. Wie omhelst dit plan? Ons bedachte bezoek aan Roger Raveel kwam er niet van omdat Raveel stierf.
En nu is ook Thom heen.