Innere Emigration

 Als term komt het uit de Duitse Nazitijd, Maar je verstoppen voor het hier en nu is van vele tijden. Als kind probeer je het al. Je handen voor je ogen slaan. Maar of de blik naar binnen veel helpt?.

 Misschien lukt het iets op te roepen waarin ik me veiliger voel. Maar de kans dat de dreiging daarbinnen des te harder toeslaat is groot, in deze boze tijden. Allereerst moet ik 'weg van hier'. En daarmee - dat is de hoop - ook weg van mij. Maar dan?

 Maar zoals Gerard Reve zei 'moedig voorwaarts' en meteen daarna vroeg 'waarheen?'

 Weg dus. Naar Den Haag? Mijn 'weg'? Naar de jonge aanplant van zilverpopuliertjes met canvas halsbandjes tegen het omwaaien? Zie de blinkende onderkanten van de blaadjes, wapperend in de zeewind.

 Wie rondkijkt op de tv‑schermen denkt 'berg je'.

 Weg dus. Er niet zijn.

 Zoals Lambik op het briefje schreef dat hij aan zijn voordeur hing voor Jerom: 'Niet thuis uit reden van afwezigheid.'

 Ik ben er niet, nooit geweest ook.