Ixcanul

 Toverij noch zelfverminking helpen. De dingen nemen hun loop op de barre hellingen van de vulkaan Ixcanul. Eenmaal in het zieken­huis in de stad wordt haar baby haar ontstolen en vermoedelijk verkocht. Is dat erg?

 Het is voornamelijk het gevolg van haar eigen onnozelheid en die van haar ouders. Als ze nu nog Spaans spraken, maar ze kunnen zich als Maya’s niet verstaanbaar maken. Toch klaagt en jammert de moeder maar door.

 Zoals Willem Brakman eens ‑ na lang nadenken ‑ zei 'sommige dingen zijn wel erg, maar niet interessant.'

 Niemand in deze Guatemalteekse film ontkomt aan de voor hem of haar vastliggende patronen. Niemand heeft een ander idee dan het bekende. Van het plan van Pepe naar de Verenigde Staten te komen wordt niets meer vernomen. Het gestolen kindje zal niet teruggevonden worden.  

 Het noodlot, het bijgeloof zegevieren. Het slot onthult dat Maria zal trouwen en met de zelfde lege blik over de vulkaan staren. Is dat erg? Ach, de onontkoombare schilderachtigheid van het noodlot. Het pittoreske leed van Ixcanul werd in filmland alom bekroond.