Jacco Olivier

 Morgen opent 'Cycle', de eerste grote solo van Jacco Olivier (1972) in het Haagse GEM. Vanmiddag zag ik ze al, zijn ver­bazende, levende schilderijen. 

 Wat doet ie? Hij geeft met zijn films een anatomische les schilder­kunst. Maakt twee mechanismen die in een schil­derij leven zichtbaar.

 Het titelwerk 'Cycle' is sensationeel. In groot breedbeeld krijg je de lagen van een schilderij te zien, die met verfstreek en al op de loop zijn gegaan. Elke laag leidt een afzonderlijk bestaan. Van links naar rechts trekken ze aan je voorbij, elk in een andere snelheid.

 Het idee kwam tot hem na het zien van een sterrenuurwerk, waarin het ene tandrad de maanstanden aandrijft, andere die van de planeten en zo door. Hij laat wel 24 verschillende bewegingen zien binnen één bewegend schilderij. Onderwerp zijn natuurprocessen als revolutie of osmose. En ze zijn cyclisch, omdat ook de filmloops zichzelf hervatten.

 De tweede anatomische schilderles ontstond, zo vertelde hij, toen hij verschil­lende fasen van het ontstaan van een schilderij op dia’s vastlegde voor hij het werk voortzette. Die verschillende stadia bracht hij met overvloeiers samen in filmpjes, zodat je het ontstaan van een schildering van een vliegende vogel kunt volgen. Of een afdaling in het Verdronken land van Saeftfinge, want Jacco Olivier is een Zeeuw, hij komt uit Goes. 

 Ga dit zien. Van foto’s word je niet wijzer. Kijk op Youtube of in Den Haag. Het is of je in schilderijen kruipt, de streek van de verfkwast, het verfoppervlak met je vingertoppen voelt.