Opeens, tot m'n verbazing een tentoonstelling van de Belgische schilder Jean Brusselmans (1884-1953) in het Haags Gemeentemuseum. Begint hier een doorbraak? Rik Wouters is in Nederland al bekend, maar wie van de vooroorlogse Belgen nog meer? Goed, Magritte. En kortgeleden Delvaux. Maar Gustave Desmet? Leon Spilliaert? Van den Woestijne? Het blijft al zo lang stil.
Er is hier ook zo weinig kennis van de Belgische beeldcultuur. In de catalogus bij Brusselmans probeert Rudi Fuchs hem nota bene te vergelijken met Mondriaan. Juist nu we met eigen ogen kunnen zien hoezeer zijn werk verwant is met de grapjes van Roger Raveel, de humor van Ensor en Tytgat.
Stileren, daar draait het om. Mevrouw Brusselmans moet steeds dezelfde geblokte zwartwitte jurk aan, zoals Nel bij Rik Wouters haar strepenjurk. Het Vlaanderland van Brusselmans, de Oostendse zee, de onregelmatige rijtjeshuisjes, het golvende land, bij Brusselmans worden het zetstukken in zijn theatervoorstellingen.
Heel bijzonder zijn daarin de wolkenpartijen. Brusselmans' wolken zijn tastbaar. Je kunt ze beetpakken en verderop aan de hemel zetten.
Vlug gaan kijken ook naar zijn forse penseelstreken. Morgen meer.