Schreef het klassieke The eyes of the skin. Waaruit je kunt leren dat alle zintuigen voortdurend op elkaar inwerken, met elkaar samenwerken.
Het kan geen kwaad je te realiseren dat je ogen, je oren en je neus gespecialiseerde onderdelen van je huid zijn. Wie iets hoort zal daardoor tegelijk van alles zien en voelen, en andersom, enzovoorts. De Finse architect Juhani Pallasmaa heeft z'n architectuur op dit inzicht gebouwd.
Wij zijn nogal eenzijdig visueel ingesteld, zo bouwen we ook. Maar wonen of werken we er eenmaal, dan komen we er achter dat we veel van onszelf veronachtzaamd hebben. Huizen moeten ook tastbaar zijn, moeten aangenaam klinken en ruiken. Daar wordt aan de tekentafels nog steeds nauwelijks bij stilgestaan. Pallasmaa heeft als docent en met zijn boeken (ook: The Thinking Hand) veel invloed gehad op architecten en kunstenaars.
Op dinsdag 24 april komt hij praten over 'Biophilic Future, cultuur, schoonheid en de menselijke natuur' in Stroom, Den Haag. Ik ga hem zien, horen en wieweet ruiken.