Katharen

 En op den duur een worden met de bochten.

 Wat hielp was dat ik in Katharenland was en moest eindigen bergop in Foix. Bekend terrein. Montaillou spookte door mijn achterhoofd. De kasteelkerk van Albi wenkte in de verte, met zijn torens waar de inquisitie zijn martelingen straks kon beginnen.

 Nu ziet Alaphilippe, met zijn tanige kop er ook echt als een ketter uit, rijp voor het marktplein en de galg. Hij doet ook wat niet kan. Maar ik vrees dat de jonge Pinot, een katholieke jongen die veel van zijn moeder en de president – op wie hij zo lijkt - houdt en die hij zo zo graag omarmt, dat die de zegen van Rome krijgt.

 Duizelig ben ik nog wel, die haarspeldbochten trekken in  je, vooral de afdalingen.

 Maar Steven Kruijswijk doorstaat zwijgend en in stijl wat doorstaan moet worden. En zal zijn verlies dragen zoals het een Kathaar in het Frankrijk van de Tour betaamt.