Kira Wuck

 Vanavond werd aan Kira Wuck (1978) de Hollands Maandblad schri­jversbeurs voor poëzie uitgereikt. Ze gaf me haar gedicht 'Dit Feest':

 Sylvia en ik gingen naar de Hema

voor een wegwerpbarbecue

in de Hema kun je een heel leven terecht

van rompertje tot doorlekzeil

 

 Dit feest is zo saai, zei Sylvia

dat ik wou dat er iemand iets in mijn drankje deed

 

 Daarna probeerden we te dansen

Sylvia let op de mannen

ze kijken naar het vlees in haar nek

 

 Als je maar ver genoeg gaat

kom je op een soort maanlandschap

ik maak zwembewegingen naar de lucht

jij staart naar je gekrompen navel

 

 Alles krimpt wat we proberen vast te houden

overdag weten we niet wat we aan moeten

toch worden we elke dag met dezelfde lust weer wakker

 

 Ik sms'te iemand dat ik hem toch te oud vond

waar ik dan later weer spijt van kreeg

 

 Een bezorgde moeder stuurde me berichten

het is typisch eindtijdweer schreef ze

ook heeft ze een bijbel voor me klaarliggen

ze vraagt of we in de McDonald's kunnen afspreken