Kleurloos

woensdag 18 juli 2018 - 21:52

 Eigenlijk kan ik niet goed lezen. Ik raak door het minste geringste afgeleid. Bladeren in boekwinkels doe ik veel. Altijd met de halverwegeproef. Bevalt de smaak, de toon van de tekst dan blader ik verder, meestal leg ik het boek terug. Iets heeft me gestoord.

 Maar soms heeft een tekst een merkwaardige aantrekkingskracht. Bij de vreemde roman 'Concept M' van Aafke Romeijn overkwam me dat. Daar, in de winkel begon ik te lezen, halverwege. Omdat ik wilde weten hoe het verder zou gaan kocht ik het en thuis las ik verder, vanaf pagina 194, hoofdstuk 16, vanaf de regel:

 'De arts die tegenover haar zit is nog altijd dezelfde, maar zijn blik is veranderd. Zijn haar is grijzer geworden bij de slapen, hij zal tegen de pensioengerechtigde leeftijd lopen nu, het montuurloze brilletje dat hij altijd droeg is nog verder afgezakt richting het puntje van zijn neus sinds de vorige keer dat Hava hier zat, een jaar geleden.'

 Een meisje dat Hava heet en deze arts al langer kent, een arts met een doffe blik in zijn ogen. En, er is iets met haar dat journalisten aantr­ekt.

 Nu moet ik gaan terugbladeren om uit te vissen waar dit alles vandaan komt. Ik kwam terecht in een wereld waar de vroeg of laat dodelijke ziekte van de kleurloosheid onder velen heerst.