Wie de uitvinder van de knoop is heb ik niet opgezocht. Hij moet toch meteen het knoopsgat erbij bedacht hebben.
Nu ik ziek ben en me met een enkele handige hand moet aankleden merk ik de onhandigheden van knopen en knoopsgaten. Bij nieuw goed zijn de knoopsgaten vaak te nauw. Prutsen maar.
Het licht moet ook goed vallen. De plotselinge nabijheid en tastbaarheid helpen iets, maar weinig.
Ook word ik afgeleid door het kijken naar mijn eigen hand. Is dat mijn hand? Het zou ieders hand kunnen zijn.
Ik ben terug in de tijd dat mijn moeder me haar 'knopendoos' gaf om mee te spelen. Met de koopvaardijknopen van H.A.L. van m'n opa met de ankers erop. En onbegrijpelijke lingerie exotica. Haakjes in soorten.
Trouwens vrouwen-overhemden hebben de knopen andersom, erg onhandig. Waarom toch?
Steeds weer verbluffend is de ontdekking dat je verkeerd hebt geknoopt. Eentje te hoog begonnen of of te laag. Dan moet alles weer los en opnieuw.