En geld, en hoe dat gaat. Van oudsher zijn er twee mogelijkheden: de markt of de commissie. Wat is erger? Het komt steeds meer op het zelfde neer.
Na de bezuinigingen ligt er nu een advies dat heet 'Cultuur herwaarderen'. Gut. Onze regeerders willen nog steeds dat cultuur zorgt voor welzijn, ofwel de plaats van de kerk inneemt, maar het mag niet te veel kosten.
Nog steeds wordt kwaliteit berekend in bezoekersaantallen. Maar de adviseurs - de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid - komen met strijdige adviezen: 'experimenteren met publieksbeoordeling' - alsof dat niet al tot vervelens toe gebeurt - moet gecombineerd worden met 'vernieuwing'.
Wat willen de mensen? Wat ze al kennen. En maar hopen dat ze vernieuwingspogingen niet wegstemmen. En dan volgt weer het jammerlijke 'cultureel ondernemerschap', samen met het afstemmen van vraag en aanbod. Wat inmiddels zo slecht blijkt te lukken dat de raad vindt dat er maar minder kunststudenten moeten afstuderen.
De protesterende studenten hebben gelijk. Universiteiten of musea - zorginstellingen en omroep net zo ‑ moeten geen bedrijven zijn. Ik maakte mee hoe het marktdenken Hilversum opslokte. Alles onder met mom van democratie: 'van iedereen voor iedereen'.
Onze cultuur dan. De commissie brengt straks een advies uit aan een andere commissie - de Raad voor Cultuur. Mijn advies: meer nieuw gebouwde, onzinnige musea - type badkuip - met als eerst prioriteit het restaurant en de gadgets. Natuurlijk een blockbuster, een naam! En als er geen geld meer over is spreek je verzamelaars aan of doet een greep in het depot en werpt een 'nieuw licht op de eigen collectie'. O ja, vergeet de kinderen niet!