La partita

 Keeper Buffon hield z'n tranen lang binnen, maar ze stonden tenslotte in z'n ogen. 'Vergogna,' zei hij. 'Italie zal voor het eerst sinds... niet meedoen aan het Wereldkampioenschap.'

 Italië is een voetbalelftal in blauwe hemden, de 'Azzurri' en nog zowat eromheen. Zoals politiek. Alleen in dit land kon Berlusconi een politieke partij 'Forza Italia' noemen.

 Na vele Italiaanse zomers tijdens toernooien weet ik het. Het begon aan de grens waar de douane je doorwuifde, want ze stonden rond een radiotoestel met het verslag. Later schoolde het hele bergdorp samen rond het tv-toestel in het achterzaaltje van het cafe met de volle asbakken. Met op de tafeltjes de verfomfaaide sportkranten, Tuttosport en de Gazzeta dello Sport. Mannen met hoedjes. Vaantjes aan de muur, want ze waren en keer mee geweest met 'La Juve'.

 En ik begreep hoe het hun levens beheerste. Er komt altijd een nieuwe wedstrijd, en wordt La Juve dit seizoen geen kampioen dan volgend jaar. Het is voor altijd.

 Wie dit in Nederland begreep was W.F.Hermans, die in 'Ik heb altijd gelijk' een voetbalpartij opricht.