Libanon

 We zijn in Beiroet. Het begint met een burenruzie die de Rijdende Rechter mak­kelijk zou oplossen. Een Christelijke flatbewoner geeft plan­ten water en morst water over de balkon­rand op een lid van een ploeg van de buurtverbetering.

 Er mankeert een afvoerpijpje. Dan legt de Palestijnse ploeg onder leiding van Yasser een afvoergoot aan van een balkon, maar de Christen Toni, een type met een kort lontje slaat die nieuwe pvc-pijp aan barrels. Waarom?

 Het is zijn balkon en hij maakt wel uit etc.. Wat volgt is een klassiek voorbeeld van escalatie. Het wordt een rechtszaak, waarbij je God dankt voor een onafhankelijke rechterlijke macht en denkt aan Polen en Turkije. De nasleep van de oorlog. Daarover gaat de film The Insult.

 Houden oorlogen ooit op? Of blijven de good guys altijd de good guys en in de bad guys altijd de bad guys?

 Geleidelijk blijkt pas wat de vulkanische bodem is waarop deze burenruzie oplaait. Garagehouder Toni komt uit het eens zo idyllische, Chris­telijk bananen­dorp Damour waar in 1976 een Pales­tijnse strijdgroep een bloedbad aanrichtte. Het was de tijd dat Ariel Sharon de Palestijnse vluchtelingen 'kampen' Sabra en Shatila ver­woestte.

 Dat is nooit meer goed gekomen. De Pale­stijnen blijven altijd de dupe, de Christenen de patsers. Hoe Toni en Yasser zich verzoenen? Prachtig is hoe Toni Yassers auto helpt starten.