We zijn in Beiroet. Het begint met een burenruzie die de Rijdende Rechter makkelijk zou oplossen. Een Christelijke flatbewoner geeft planten water en morst water over de balkonrand op een lid van een ploeg van de buurtverbetering.
Er mankeert een afvoerpijpje. Dan legt de Palestijnse ploeg onder leiding van Yasser een afvoergoot aan van een balkon, maar de Christen Toni, een type met een kort lontje slaat die nieuwe pvc-pijp aan barrels. Waarom?
Het is zijn balkon en hij maakt wel uit etc.. Wat volgt is een klassiek voorbeeld van escalatie. Het wordt een rechtszaak, waarbij je God dankt voor een onafhankelijke rechterlijke macht en denkt aan Polen en Turkije. De nasleep van de oorlog. Daarover gaat de film The Insult.
Houden oorlogen ooit op? Of blijven de good guys altijd de good guys en in de bad guys altijd de bad guys?
Geleidelijk blijkt pas wat de vulkanische bodem is waarop deze burenruzie oplaait. Garagehouder Toni komt uit het eens zo idyllische, Christelijk bananendorp Damour waar in 1976 een Palestijnse strijdgroep een bloedbad aanrichtte. Het was de tijd dat Ariel Sharon de Palestijnse vluchtelingen 'kampen' Sabra en Shatila verwoestte.
Dat is nooit meer goed gekomen. De Palestijnen blijven altijd de dupe, de Christenen de patsers. Hoe Toni en Yasser zich verzoenen? Prachtig is hoe Toni Yassers auto helpt starten.