Linksback

 'Lodewijk' brulde de reus een enkele keer als het hem te hoog liep. De reus was Henk Holtappel, stopperspil in het eerste van mijn club, Quick Den Haag. Lodewijk was de linksback. Ben je eenmaal linksback, dan blijf je dat tot in lengte van dagen. Dat voortdurende van plaats wisselen bestond nog niet.

 Lo Pauli heette hij en zijn meestertruc was de sliding, gevolgd door de omhaal waar geen rechtsbuiten van terug had. Een mooie man ook. Lo Pauli, en de mimiek waarmee hij dan bedaard de bal weer naar voren speelde.

 De trainer voor alle elftallen, Ben Peeters, later beroemd geworden bij Feyenoord had me op die plaats neergezet: 'Jij blijft altijd lopen' was zijn uitleg. Het voetballen begint weer en Ben Peeters is overleden.

 Zo werd ik linksback, ook al was ik rechtsbenig. Hj legde het uit, op woensdagavond, op het vierde veld, waar maar een enkele lamp ons bescheen, zodat je soms je eigen schaduw in de weg liep. Ik moest de rechtsbuiten van de tegenpartij op de huid zitten, heel de wedstrijd. 'Dat is je man.'

 En als die, met de bal langs lijn kwam opzetten moest ik hem onderuit halen met een sliding. 'Gewoon over de lijn glij­den.' Je wist van het begin van de wedstrijd met wie je te maken had. Rechtsbuitens waren de snelle jongens. Slopen, dat was mijn werk. Voetballen deden de anderen wel.

(foto: Ben Peeters)