Marit

 Marit Dik, die ik ken van haar 'kijkdozen', tableaux vivants op klein formaat, maar dan niet vivant maar onbeweeglijk, stuurde me een linografie voor het nieuwe jaar waarop gebeurt wat een nog lege Kerstmis vraagt.

 Om met mijn schoonmoeder te spreken: 'Anders is het zo kaal'.

 Marit Dik heeft haar kerstkamer gevuld met een jonge naakte kerstvrouw te bed - met fraaie sprei. Naast haar ligt wat ik aanzie voor het hoopje kleren dat ze juist heeft uitgetrokken. Verderop staat een kerstboom en daar weer naast zit zijzelve weer, maar nu voor een toiletspiegel maar met een gestreepte jurk aan. Waar wacht zij op. Wij weten het wel.

 Ik had het met haar al eens over de grote houtsnijder Maser­eel, maar nu schiet Gust De Smet me te binnen.

 Houtsneden en lino's laten taferelen oplichten.